Dynastie

Ta kolekcja nie zawiera pomniejszych reżimów i państw.

Dynastia Jin

Dynastia ta została założona przez Dżurdżenów, którzy obaliwszy dynastię Liang (907–1125 Liáo Cháo遼朝) założyli własne państwo.

Istniała w latach 1115 → 1234 .

O dynastii

-charbox-

Ustanowienie państwa Jin

Dynastia ta została założona przez Dżurdżenów (nǚzhēn 女真), którzy obaliwszy dynastię Liang (907–1125 Liáo Cháo遼朝) założyli własne państwo. W przyszłości Dżurdżeni odtworzą dynastę Jin pod nazwą Późniejsze Jin (1616–1636) i w roku 1635 zostaną nazwani Mandżurami przez swojego władcę Hong Taiji (syna Nurhaqi, założyciela dynastii Qing, która będzie władać całymi Chinami od 1644 roku.

Tymczasem w XII wieku ich państwo zajmowało tereny wydarte Kitanom, zepchniętym na zachód w kierunku Azji Środkowej. Po umocnieniu swojej władzy władca Wanyan Aguda rozpoczął podbój chińskiej Dynastii Song. Kampanię przerwała śmierć władcy i następująca po niej walka o sukcesję. Mimo problemów wewnętrznych państwo Jin zdołało jeszcze w roku 1126 zdobyć stolicę Song - miasto Kaifeng.

Państwo Jin

Stolicą państwa Jin był Yanjing (Yānjīng 燕京, obecnie Pekin). Na zdobyte od dynastii Song tereny Chińskie przeniosło się około 1,5 miliona Dżurdżenów, którzy szybko ulegali sinizacji w otoczeniu rządzonych przez siebie 30 milionów rdzennych Chińczyków. Proces ten postępował błyskawicznie mimo zakazu małżeństw arystokracji Dżurdżeńskiej, który zresztą zniesiono w 1191 roku.

Upadek państwa Jin

Choć Dżurdżeni przejęli technologie wojenne od swoich wrogów Songów, ich państwo uległo naporowi Mongolskiemu. Pierwsza kampania Dżyngis-chana rozpoczęła się w 1211 roku. Jin utraciło wtedy swoją wschodnią stolicę Datong. Dwa lata później Mongołowie oblężyli Zhongdu (dosł. Środkowa Stolica, obecnie Pekin). Zawarto pokój, który pozwolił uratować miasto przed utratą.

W następnym okresie państwo Jin toczyło walkę na dwa fronty: z Mongołami na północy i z Południową Dynastią Song na południu. Walka na dwa fronty wyczerpała zasoby wojenne i siły ekonomiczne kraju. Ostateczną klęskę odsunęła nieco śmierć Dżyngis-chana w 1227 roku, jednak już pięć lat później Mongołowie w sojuszu z Songami ponownie zaatakowani Jin. W roku 1233 stolica Jin - miasto Kaifeng - została zdobyta i złupiona przez połączone sojuszem wojska Songów i Mongołów. Choć cesarz Aizong (jego imię dżurdżeńskie to Wanyan Shouxu) zdołał uciec ze stolicy, nie przedłużyło to bardzo jego życia - następnego roku, aby uniknąć pojmania żywcem, popełnił samobójstwo. Tym samym istnienie państwa Jin dobiegło końca.

Państwa, dynastie i poczet ich władców

Poczet władców (10)

CHARS:

Tàizǔ 太祖

Imię osobiste: Wányán Āgǔdǎ 完顏阿骨打 lub Wányán Min 完顏旻

Imię świątynne: Tàizǔ 太祖

Imię pośmiertne: Yīng gān xīng yùn zhāo dé dìng gōng rén míng zhuāng xiào dàshèng

Chronologicznie to pierwszy władca dynastii Jin (2). Czas życia / rządów: , 1115–1123 .

Okresy dynastyczne nianhao

Shōuguó (收國, 1115–1116)
Tiānfǔ (天輔, 1117–1123)
CHARS:

Tàizōng 太宗

Imię osobiste: Wányán Wúqǐmǎi 完顏吳乞買 lub Wányán Shèng 完顏晟

Imię świątynne: Tàizōng 太宗

Imię pośmiertne: Tǐ yuán yìngyùn shìdé zhāo gōng zhé huì rén shèng wén liè huángd

Chronologicznie to drugi władca dynastii Jin (2). Czas życia / rządów: , 1123–1135 .

Okresy dynastyczne nianhao

iānhuì (天會, 1123–1135)
CHARS:

Xīzōng 熙宗

Imię osobiste: Wányán Hélá 完顏合剌 lub Wányán Dǎn 完顏亶

Imię świątynne: Xīzōng 熙宗

Imię pośmiertne: (brak)

Chronologicznie to trzeci władca dynastii Jin (2). Czas życia / rządów: , 1135–1149 .

Okresy dynastyczne nianhao

Tiānhuì (天會, 1135–1138)
Tiānjuàn (天眷, 1138–1141)
Huángtǒng (皇統, 1141–1149)
CHARS:

(brak)

Imię osobiste: Wányán Dígǔnǎi 完顏迪古乃 lub Wányán Liàng 完顏亮

Imię świątynne: (brak)

Imię pośmiertne: Hǎilíngwáng 海陵王

Chronologicznie to czwarty władca dynastii Jin (2). Czas życia / rządów: , 1149–1161 .

Okresy dynastyczne nianhao

Tiāndé (天德, 1149–1153)
Zhènyuán (貞元, 1153–1156)
Zhènglóng (正隆, 1156–1161)
CHARS:

Shìzōng 世宗

Imię osobiste: Wányán Wūlù 完顏烏祿 lub Wányán Yōng 完顏雍

Imię świątynne: Shìzōng 世宗

Imię pośmiertne: Guāng tiān xīng yùn wéndé wǔgōng shèngmíng rén xiào huángdì 光天興運

Chronologicznie to piąty władca dynastii Jin (2). Czas życia / rządów: , 1161–1189.

Okresy dynastyczne nianhao

Dàdìng (大定, 1161–1189)
CHARS:

Zhāngzōng 章宗

Imię osobiste: Wányán Jǐng 完顏璟

Imię świątynne: Zhāngzōng 章宗

Imię pośmiertne: Guāng tiān xīng yùn wéndé wǔgōng shèngmíng rén xiào huángdì 光天興運文德武功聖明仁孝皇帝

Chronologicznie to szósty władca dynastii Jin (2). Czas życia / rządów: , 1189–1208 .

Okresy dynastyczne nianhao

Míngchāng 明昌 1190–1196
Chéng'ān 承安 1196–1200
Tàihé 泰和 1200–1208
CHARS:

(brak)

Imię osobiste: Wányán Yǒngjì 完顏永濟

Imię świątynne: (brak)

Imię pośmiertne: Wèishàowáng 衛紹王 (lub Wèiwáng 衛王)

Chronologicznie to siódmy władca dynastii Jin (2). Czas życia / rządów: , 1208–1213.

Okresy dynastyczne nianhao

Dà'ān 大安 1209-1212
Chóngqìng 崇慶 1212-1213
Zhìníng 至寧 1213
CHARS:

Xuānzōng 宣宗

Imię osobiste: Wányán Xún 完顏珣

Imię świątynne: Xuānzōng 宣宗

Imię pośmiertne: Jì tiān xīng tǒng shù dào qín rén yīngwǔ shèng xiào huángdì 繼天興統述道勤仁英武聖孝皇帝

Chronologicznie to ósmy władca dynastii Jin (2). Czas życia / rządów: , 1213–1224.

Okresy dynastyczne nianhao

CHARS:

Āizōng 哀宗

Imię osobiste: Wányán Shǒuxù 完顏守緒

Imię świątynne: Āizōng 哀宗

Imię pośmiertne: Āi zōng jìng tiān dé yùn zhōng wén jìng wǔ tiān shèng liè xiào zhuāng huángdì mǐn huángdì 哀宗敬天德運忠文靖武天聖烈孝莊 皇帝閔皇帝

Chronologicznie to dziewiąty władca dynastii Jin (2). Czas życia / rządów: , 1224–1234.

Okresy dynastyczne nianhao

Kāixīng 開興 1232
Tiānxīng 天興 1232-1234
CHARS:

(nie przyznane)

Imię osobiste: Wányán Chénglín 完顏承麟

Imię świątynne: (nie przyznane)

Imię pośmiertne: Mòdì 末帝

Chronologicznie to dziesiąty władca dynastii Jin (2). Czas życia / rządów: , 1234.

Okresy dynastyczne nianhao

(brak)

Ważniejsze wydarzenia: 0

Bibliografia i źródła wiedzy

Artykuł nie ma zadeklarowanych źródeł.

Warto przeczytać

Spodobał ci się artykuł? Polub go lub polub Chiny.pl na Facebooku:

Reklama

A jeśli masz jakieś uwagi, napisz komentarz poniżej

Ilość powiązanych artykułów: (brak artykułów)
Artykuł o nadrzędnym okresie historycznym: Jin (2)

Komentarze:

Napisz swój komentarz

Imię lub nick - obowiązkowe dla niezalogowanych
Obowiązkowy dla niezalogowanych

Zabezpieczenie antyspamowe:

  1. w pole Dobry Pomysł! wpisz 5 pomnożone przez przez 2.
  2. Możesz wstawić jeden link, ale to opóźni publikację komentarza. Dwa i więcej nie da rady.
  3. Komentarz przechodzi bez moderacji, jeśli ostatnią jego frazą jest Kartagina musi zostać zniszczona po łacinie.

Wstaw ciekawostkę na swoją własną stronę (rozwiń)

Tą dynastię możesz umieścić u siebie wstawiając poniższy kod:


Możesz też wstawić widżet otwierający się na losowej ciekawostce

Leksykon: władca, wydarzenie historyczne, fortel wojenny

Język: znak pisma, idiom, slang lub przysłowie

Kup książki twórcy Chiny.pl

36 forteli

Podręcznik budowania obrazów mentalnych i dziesiątki anegdot historycznych — ze wstępem Andrzeja Sapkowskiego

Siły psychohistorii

Podobnie jak w bestsellerze 36 forteli jest to studium oraz dziesiątki przykładów. • Temat poradnika: dostrzeganie ukrytych prawidłowości i przewidywanie przyszłych zdarzeń. Anegdoty o mistrzach obserwacji rzeczywistości i mistrzach zmieniania myśli w czyn.

Starożytna mądrość chińska

Zbiór 81 sentencji i cytatów, które są jednocześnie kluczem do zrozumienia chińskiej mentalności i chińskiej kultury

Drogi wędrownych doradców

Pięknie ilustrowany zbiór 81 maksym układających się w wizję starożytnych artystów, poetów i ludzi czynu, których zbiorowy wysiłek stał się fundamentem chińskiej cywilizacji.

Opowieści z dawnych Chin

Zbiór pięknych, pełnych pozytywnej energii opowieści oraz skłaniających do zadumy legend i anegdot, który pomoże ci zrozumieć kulturę i historię Państwa Środka.

Chiny. Zrozumieć imperium

Zbiór 81 maksym i przysłów, z pomocą których zrozumiesz esencję chińskiej historii: poznasz czyny i uczucia ludzi, których losy i czyny są tworzywem chińskiej państwowości i aspiracji imperialnych.

Sun Zi i jego Sztuka wojny

Traktat Sztuka wojny w przekładzie Piotra Plebaniaka bezpośrednio z chińskiego języka klasycznego, stylizowany na piękną polszczyznę Sienkiewicza. Do tego wizje wojny i konfliktów prof Bralczyka i ponad 20 innych mistrzów oraz ekspertów.

Traktat Sztuka wojny

Traktat Sztuka wojny w wizjonerskim przekładzie i z omówieniem Piotra Plebaniaka. Język przekładu stylizowany na piękną staropolszczyznę.