Chiny.pl

polecamy:

-charbox-

Początki kariery

Cixi pojawiła się na dworze cesarskim w roku 1845, jako konkubina trzeciej rangi. Jej pozycja gwałtownie wzmocniła się, gdy urodziła cesarzowi syna. Istnieje podejrzenie, ze cesarz był impotentem i dziecko było ojcem jednego z dworzan, ze szczególnym wskazaniem na oficera gwardii cesarskiej Ronga Lu. Śmierć małżonka cesarza Xianfenga wyniosła ją do roli cesarzowej-wdowy, sprawującej regenckie rządy w imieniu jej syna.

Jako Cesarzowa Wdowa

Zmianie władzy towarzyszyło tradycyjne w takich sytuacjach wymordowanie pozostałych członków rodu cesarskiego, mogących konkurować o tron cesarski. Cesarzowa rządziła w imieniu syna aż do jego śmierci na syfilis w wieku 18 lat. Twardo trzymała ster władzy, instruując swojego zastraszonego syna zza bambusowej kotary w sali tronowej.
Małżonkę zmarłego młodo cesarza cesarzowa zmusiła do samobójstwa. Pozwoliło jej to na osadzenie na tronie trzyletniego siostrzeńca. Jego matka zmarła niemal zaraz po wstąpieniu kolejnego małoletniego cesarza na tron – była potencjalną konkurencją do regentury. I tak to szło...

W 1875 cesarzem został Guanxu. Gdy w 1889 osiągnął pełnoletniość. Nie dał się zdominować tak jak jego poprzednicy i Cixi musiała oddać mu oddać pełnię władzy – przynajmniej formalnie. Swój wpływ realizowała teraz z Pałacu Letniego, odległego od Zakazanego Miasta o 15 kilometrów.

Wstrzymanie reform

Największą szkodę dla cesarstwa Cixi wyrządziła blokując wszelkie próby reform i unowocześnienia państwa. W 1898 roku młodszy brat Xianfenga, piastujący wtedy stanowisko premiera, rozpoczął tzw. "politykę samoumocnienia". Miała ona doprowadzić do m.in. do modernizacji armii na wzór zachodni. Wzorowano się na przykładzie Japonii. W obliczu zagrożenia dominacją imperiów europejskich, obalono w niej trwające siedem stuleci rządy szogunów i przywrócono władzę cesarską. Zmianę nazwano erą Meiji – oświeconych rządów. Jej rezultatem była m. in. poniżająca klęska zadana Chinom w wojnie 1894–1895.

Kompromitująca porażka w tej wojnie sprawiła, że w 1898 roku przybyli do Pekinu kandydaci do egzaminów cesarskich wszczęli ruch reformatorski. Ruchem przewodził Kang Youwei (康有為), nawołujący już od jakiegoś czasu do przeprowadzenia rozpaczliwie potrzebnych reform. W końcu udało się pozyskać zaangażowanie cesarza i nastało tzw. "sto dni reform" – od 11 czerwca do 21 września 1898. W tym okresie pojawianie się kolejnych dekretów dawało nadzieję, że cesarstwo może ozdrowieć. Niestety Właśnie 21 września Cixi uwięziła cesarza i cofnęła wszystkie dekrety przekreślając tym samym szansę uratowania cesarstwa od zapaści.

Jedną z reform była radykalna zmiana trybu egzaminów urzędniczych. Zamiast sprawdzania znajomości pamięciowej klasycznych pism konfucjańskich (zdający mieli m. in. do napisania ośmioczęściowy esej mający wykazać ich pełny konformizm wobec konfucjańskiego reżimu i ideologii). W wyniku reform wojskowi byli też zobligowani do studiowania zachodniej sztuki wojennej. Takie zmiany nie uszczęśliwiały zasiedziałych biurokratów. Powrót do starych porządków przyjęto z powszechną ulgą.

Powstanie Bokserów roku 1900

Ruch Bokserów był jednym z wielu ruchów mających za cel przeciwstawienie się "zamorskim diabłom" i ich wpływowi. Bokserzy prowadzili brutalną walkę: mordowali chińskich chrześcijan, misjonarzy, ale też wszelkich innych obcokrajowców. Cixi postanowiła przyłączyć do niego swoje siły cesarskie. Zmusiło to państwa zachodnie do interwencji. Wojska interwencyjne zdobyły i splądrowały Pekin. Gwardia cesarska nie nadawała się do walki z międzynarodowym korpusem interwencyjnym. Wsparcie Bokserów okazało się katastrofalnym błędem. Po zajęciu przez obcokrajowców Pekinu cesarzowa uciekła do Xi'an, a jednocześnie przeszła na stronę cudzoziemców.

Bilans

Cesarzowa zmarła w roku 1908. W przeddzień swojej śmierci zdążyła nakazać egzekucję cesarza Guangxu, aby ustanowić cesarzem słynnego ostatniego cesarza – Puyi, wówczas dwuletniego dzieciaka. Jej uporczywe zwalczanie ruchu reformatorskiego sprawiło, że upadek popadającego w kompletną bezsiłę cesarstwa stał się nieunikniony. Choć tuż przed śmiercią dozwoliła na ograniczone reformy, na uratowanie cesarstwa było już za późno. Zaledwie dwa lata po końcu długich rządów Cixi, cesarstwo upadło, a Sun Yat-sen, nazywany później "ojcem narodu" proklamował utworzenie Republiki Chińskiej.

Bibliografia i źródła wiedzy

Artykuł nie ma zadeklarowanych źródeł.

Spodobał ci się artykuł? Polub go lub polub Chiny.pl na Facebooku:

Reklama

A jeśli masz jakieś uwagi, napisz komentarz poniżej

Qing

Artykuły z tego samego okresu historycznego: 10

Cesarzowa Cixi

Cesarzowa Cixi

Za jej długiego panowania rządzone przez Mandżurów Cesarstwo popadło w nieodwracalną zapaść.

Wojny opiumowe

Wojny opiumowe

Wojny opiumowe to łącznie trzy wojny prowadzone przeciwko Chinom:

  1. Wielkiej Brytanii 1839–1842 oraz
  2. Wielkiej Brytanii i Francji w latach 1856–1858,
  3. Wielkiej Brytanii i Francji w latach 1859–1860.
Ich celem była dalsza ekspansja polityczna i gospodarcza tych mocarstw na terytorium Chin . Bezpośrednią przyczyną wojen stało się zniszczenie przez władze chińskie ładunku opium z kontrabandy brytyjskiej.

Kompanie wschodnioindyjskie

Kompanie wschodnioindyjskie

Europejska ekspansja w kierunku Azji Wschodniej oznaczała wyzysk i wojny. Miała formę tego, co w opracowaniach historycznych określa się partnerstwem prywatno-publicznym. Kompania Wschodnioindyjska (Vereenigde Oost-Indische Companie) została założona w 1602 roku przez wydzielenie jej z „Kompanii dla Odległych Krajów”, która istniała od 1587. Kompania przejęła cały handel zamorski Holandii, przysparzając olbrzymich zysków tym, którzy posiadali w niej udziały.

Dynastia Mandżrska, dynastia Qing

Dynastia Mandżrska, dynastia Qing

Dynastia Qing, zwana też Dynastią mandżurską, panowała w Chinach w latach 1644–1911. Władza Mandżurów w Chinach charakteryzowała się aktywną polityką podbojów zewnętrznych. Zaanektowano Tybet, Tajwan, Mongolię, oraz inne obszary Azji Środkowej.

Niebiańskie Królestwo Tajpingów

Niebiańskie Królestwo Tajpingów

Po przegranych wojnach opiumowych dynastia Qing znacznie osłabła. Nastąpił gwałtowny wzrost biedy, korupcji i niepokoju społecznego. W 1843 roku Hong Xiuquan (洪秀全, 1814–1864) założył oparty na wzorach chrześcijańskich ruch religijny o nazwie Stowarzyszenie Czcicieli Boga. Głoszono w nim idee równości wszystkich ludzi, oraz nawoływano do obalenia dynastii Qing.

Rewolucja Xinhai 1911

Rewolucja Xinhai 1911

Sun Jat-sen, właśc. Sun Zhongshan urodził się 12 listopada 1866 w rodzinie chłopskiej w powiacie Xiangshan (Xiāngshān 香山, obecnie miasto Zhongshan). W dzieciństwie mocno wpłynęła na niego historia Powstania Tajpingów oraz dokonania jego przywódcy – Hong Xiuquana.

Powstanie "Bokserów"

Powstanie "Bokserów"

Po wojnach opiumowych zachodnie mocarstwa w całych Chinach zaczęły zakładać ośrodki misyjne propagujące religie zachodnie, a dokładnie chrześcijaństwo wśród Chińczyków. Spotkało się to z oporem, który stopniowo narastał.

Bitwa o przełęcz Shanhai

Bitwa o przełęcz Shanhai

To bitwa która pozwoliła mandżurskiej dynastii Qing na przejęcie władzy w Chinach, do tamtej pory bezpiecznych za Wielkim Murem. Przywódca Qingów, Dorgon działając wespół z generałem poprzedniej dynastii Ming, pokonał armię dowodzącego buntem chłopskim Li Zichenga. Zwycięstwo oraz otworzenie przejścia przez Wielki Mur pozwoliło Mandżurom na szybkie zawładnięcie Pekinem, a tym samym definitywne zakończenie panowania dynastii Ming.

Wojna Chińsko-Japońska 1894

Wojna Chińsko-Japońska 1894

Po otwarciu się na świat Japonii, które nastąpiło w wyniku rewolucji Meiji, kraj ten przystąpił do realizowania agresywnej polityki zewnętrznej. Polegała on ona budowaniu imperium poza granicami Japonii. Jednym z pierwszych kroków na tej drodze była ekspedycja mająca na celu podporządkowanie Półwyspu Koreańskiego. W roku 1894 Japończycy wysłali tam kontyngent wojskowy. Chińczycy wysłali własny. Pierwszym starciem między Japończykami, a armią chińską była potyczka morska między flotą japońską, a chińskimi transportowcami wiozącymi ludzi i sprzęt do wsparcia oporu króla Korei.

Stosunki między Chinami a Japonią po 1895 roku

Stosunki między Chinami a Japonią po 1895 roku

[...] Japończycy, ustanawiając swój bieg w kierunku budowania narodowego bogactwa i władzy w oparciu o modele zachodnich, „cywilizowanych” krajów, chcieli konkurować o supremację z potęgami europejskimi. Japońscy decydenci czuli się uprawnieni do statusu równego ze statusem zachodnich potęg imperialnych. [...]

Komentarze: 0

Nie ma komentarzy

Napisz swój komentarz

Zabezpieczenie antyspamowe:

  1. w pole Dobry Pomysł! wpisz 15 pomnożone przez przez 2.
  2. Możesz wstawić jeden link, ale to opóźni publikację komentarza. Dwa i więcej już zupełnie nie da rady.
  3. Komentarz przechodzi bez moderacji, jeśli ostatnią jego frazą jest Kartagina musi zostać zniszczona po łacinie.*
Imię lub nick - obowiązkowe dla niezalogowanych
Obowiązkowy dla niezalogowanych

Komentarze: 0

Nie ma komentarzy

Napisz swój komentarz

Zabezpieczenie antyspamowe:

  1. w pole Dobry Pomysł! wpisz 9 pomnożone przez przez 2.
  2. Możesz wstawić jeden link, ale to opóźni publikację komentarza. Dwa i więcej nie da rady.
  3. Komentarz przechodzi bez moderacji, jeśli ostatnią jego frazą jest Kartagina musi zostać zniszczona po łacinie.
Imię lub nick - obowiązkowe dla niezalogowanych
Obowiązkowy dla niezalogowanych
Top

Import - export

BIZNES: import z i do Chin

Mamy 12 lat doświadczeń w obsłudze importu z Chin. Specjalizujemy się w przypadkach trudnych zapytaj.

Współpraca

Zapraszamy do kooperacji

Masz interesujacą propozycję? Być może będziemy zainteresowani. Napisz do nas tutaj.

Redakcje i wydawcy

Oferujemy usługi redakcji merytorycznej tekstów nt. Chin. Proste porady gratis. Zobacz listę naszych usług lub zapytaj nas tutaj.