Filozof taoistyczny Zhuangzi

Zhuang Zi to filozof taoistyczny, którego idee są esencją starożytnego eskapizmu

Wyszukaj w portalu:  
-charbox-

W czasach dynastii Tang nadano mu tytuł Nanhua Xianren – nieśmiertelny z południowego kwiatu. Jego pełne imię to Zhuang Zhou żył w państwie Song w Okresie Walczących Królestw. otrzymał dobrą edukację, jednak i jego państwo i rodzina chyliły się ku upadkowi. Poziom życia Zhuanga i jego rodziny gwałtownie się obniżył po upadku Song, a filozof często malowany jest w nieco zużytej i pocerowanej szacie.

Legenda głosi, że gdy król Wei, władca Chu usłyszał o jego mądrości i zaoferował wysoką pensję za zostanie klientem na królewskim dworze, Zhuang odmówił. Miał wtedy powiedzieć „Wolę życie lekkie i pełne swobody jak żółwica machająca ogonem w błocie”.To postępek bliźniaczy dla słów Tao Yuanminga, poety, który osiem stuleci później, zirytowany perspektywą wsiąknięcia w pełne zadufania urzędnicze życie wołając „nie będę za pięć miar ryżu zginać pleców”.

Zhuang preferował życie proste i wypełnione rozmyślaniami, miało ono być zgodne z naturą, a więc i Dao. W opozycji do takiego życia stał świat rzeczy i ludzi przekształconych przez cywilizację i z tego powodu oddalonych od naturalnego Dao. (Szeptem podpowiem – bo niegrzecznie jest głośno krytykować Konfucjusza i jego nauki – że chodziło o wszechmożny, dla wielu nie do zniesienia, wymóg podporządkowania się rytuałom, rolom i oczekiwaniom społecznym.)

Zhuangzi mówi: Nowo narodzone dziecko może płakać cały dzień bez utraty głosu, gdyż jest w doskonałej równowadze. Być w harmonii z ludźmi to ludzkie radości, być w harmonii z naturą to niebiańska radość. Zhuang wolał więc śnić, że jest motylem, obserwować ryby.

Dwie najbardziej znane anegdoty związane z nim to... ta o motylu. Otóż pewnego dnia przyśniło mu się, że jest motylem. Potem, gdy wrócił do świata ludzi, nie był już pewien, czy był człowiekiem, któremu przyśniło się bycie motylem, czy może motylem, któremu śni się, że jest człowiekiem.

Najnowsze polskie wydanie dzieła Zhuangzi to Prawdziwa księga południowego kwiatu wydana w roku 2009. Nakład wyczerpany.

Fragment twórczości Zhuang Zi.

-ilustracja-

"Zadaniem sieci jest złapanie ryb, A kiedy ryby są złapane, sieć jest zapominana. Zadaniem potrzasku jest złapanie królika, A gdy królik jest złapany – potrzask zostaje zapomniany. Zadaniem słów jest przenoszenie idei, A gdy idee zostają uchwycone, słowa są zapominane. Gdzież mogę znaleźć tego, który zapomniał słów? On jest tym, z którym chcę rozmawiać.

"Wiecięż na ryby istnieje po to, aby łapać ryby; gdy się schwyta ryby, zapomina się o wieciężu. Sidła [na zające] istnieją po to, aby chwytać zające; gdy się schwyta zające, zapomina się o sidłach. Słowa istnieją po to, aby wyrażać myśli; gdy się wyrazi myśl, zapomina się o słowach. Gdzież [jednak] mogę znaleźć człowieka, który zapomniał o słowach i z którym [dlatego właśnie] mógłbym porozmawiać?”

(Tłumaczenie Marcina Jacoby)

Zhuangzi (莊子), Prawdziwa księga południowego kwiatu, 26,12

Bibliografia i źródła wiedzy

  1. Zhuangzi (przeł. Marcin Jacoby) Prawdziwa księga południowego kwiatu Wydawnictwo Iskry , 2009. (26,12)

Warto przeczytać

Powiązane postacie i rzeczy:

Spodobał ci się artykuł? Polub go lub polub Chiny.pl na Facebooku:

Reklama

A jeśli masz jakieś uwagi, napisz komentarz poniżej

Epoka Wiosen i Jesieni

Artykuły z tego samego okresu historycznego: 6

Konfucjusz, Dialogi konfucjańskie

Konfucjusz, Dialogi konfucjańskie

to twórca fundamentów systemu społecznego, który kwitł i rozwijał się w chinach przez ponad dwa tysiące lat. Konfucjanizm wczesny, a potem konfucjanizm synkretyczny epoki Han i neokonfucjanizm XI–XIII wieku stały się integralną częścią mentalności mieszkańców Państwa środka i przeniknęły także do krajów sąsiednich.

Sztuka wojny Sun Zi (Sun Tzu)

Sztuka wojny Sun Zi (Sun Tzu)

Najsłynniejszym traktatem o wojskowości jest z całą pewnością Sztuka Wojny autorstwa chińskiego stratega Sun Wu. Składa się ona z trzynastu rozdziałów, które zawierają łącznie około 6000 znaków chińskiego pisma. Sam Sun, żyjący u schyłku Epoki Wiosen i Jesieni, urodził się w jednym z istniejących wtedy państw Qi, później jednak przeniósł się do Wu, aby zostać zaufanym strategiem jego władcy.

Konfucjanizm i Dialogi konfucjańskie

Konfucjanizm i Dialogi konfucjańskie

Jedną z naczelnych koncepcji konfucjanizmu jest Rytuał (li 禮). Stanowi on spójny i szczegółowy wzorzec postępowania obejmujący wszystkie aspekty życia społecznego i relacji między ludźmi. Sankcjonuje role i praktyki społeczne, przez co przyczynia się do ustanowienia powszechnej harmonii. Jednym z elementów tej harmonii były merytokratyczny system awansu społecznego, zastępujący szlachectwo krwi szlachectwem pielęgnowanej nauką doskonałości moralnej wyznaczanej przestrzeganiem cnót.

Pięć Kanonów Konfucjanizmu

Pięć Kanonów Konfucjanizmu

Jest to pięć dzieł będących podstawą nauki Konfucjanizmu. W różnych epokach tworzono nowe zestawy dodając lub ujmując księgi uznawane za najistotniejsze. Księga pieśni to księga z najstarszymi tekstami starożytności. Jest to antologia najstarszej poezji chińskiej. Jej stworzenie przypisuje się Konfucjuszowi. Zbiór zawiera 305 utworów (oraz 6 samych tytułów zaginionych pieśni), które dzielą się na 160 pieśni ludowych, 74 pieśni okolicznościowych (śpiewanych w czasie rytuałów nadwornych), 40 hymnów i pieśni pochwalnych wobec przodków, bogów lub cesarza.

Bitwa przy Chengpu

Bitwa przy Chengpu

W Epoce Wiosen i Jesieni, wraz ze stopniowym upadkiem i utratą wpływów przez dynastię Zhou, coraz częściej dochodziło do wojen między państwami chińskimi. W roku 632 stoczono jedną największych bitew owego okresu, bitwę pod Chengpu.

Filozof taoistyczny Zhuangzi

Filozof taoistyczny Zhuangzi

Zhuang Zi to najbardziej wpływowy filozof taoizmu.

Powiązane artykuły: 2

Taoizm

Artykuł nadrzędny:

Taoizm

Taoizm jako filozofia to jeden z dwóch najsilniejszych i najbardziej wpływowych kierunków myśli chińskiej. Jego zapoczątkowanie przypisuje się Laozi (Mistrz Lao, czy też Stary Mistrz). Taoizm koncentrował się bardziej na osobie w kontekście i otoczeniu świata naturalnego, niż społecznego. Dążeniem Taoistów było więc życie jednostki i jej dostosowanie do rytmu świata naturalnego – podążanie Drogą (chiń. Dao; Tao) wszechświata i życie w harmonii.

Księga przemian

Artykuł o zbliżonej tematyce:

Księga przemian

To jeden z najstarszych tekstów klasycznych; w starożytnych Chinach. Księga służyła do wróżb potrzebnych do organizowania życia społecznego i sprawowania władzy.